درمان بی اختیاری ادرار

درمان بی اختیاری ادرار : منظور از بی اختیاری ادرار ، دفع غیرارادی ادرار می باشد و در صورت بروز می تواند کیفیت زندگی فرد را تحت الشعاع قرار دهد.

علل بروز بی اختیاری ادرار

لازم به ذکر است که به طور کلی بی اختیاری ادرار ، ناشی از یک بیماری زمینه ای می باشد.

این عارضه در برخی موارد ، به صورت موقتی تظاهر می کند و معمولا در پی زایمان ایجاد می شود.

توجه داشته باشید که بی اختیاری ادرار در چنین مواردی ، به خودی خود درمان شده و برطرف می گردد.

اما متاسفانه بی اختیاری ادرار در اکثر موارد ؛ ناشی از ضعف عضلات کف لگن ، اختلالات دفعی ، زایمان های طبیعی ، جراحی مجاری ادار ، مشکلات مغزی اعم از پارکینسون ، چاقی مفرط ، سکته مغزی و غیره بوده و به صورت پیشرونده و مزمن می باشد.

در این موارد ، می بایست جهت درمان بی اختیاری ادرار به پزشک متخصص مراجعه نموده و اقدام به درمان اساسی نمود.

انواع بی اختیاری ادرار

• بی‌ اختیاری ادرار استرسی :

این نوع از بی اختیاری ادرار ، غالبا در اثر زایمان های متعدد اتفاق می افتد.

زیرا در صورت داشتن زایمان های مکرر ، زاویه طبیعی گردن مثانه به هم خورده و به این ترتیب فرد در هنگام خندیدن و عطسه کردن ممکن است با بی اختیاری ادرار مواجه شود.

• بی اختیاری ادرار فوریتی :

این نوع بی اختیاری ادرار به این معنا است که فرد بلافاصله پس از احساس نیاز به دفع ادرار ، دچار خروج و نشت ناگهانی ادرار می شود.

بی اختیاری ادرار فوریتی و عدم کنترل مثانه ؛ اغلب به دلیل آسیب عصب ناشی از ابتلا به برخی بیماری ها همچون عفونت دستگاه ادراری ، دیابت ، سکته و دیگر شرایط پزشکی رخ می دهد.

• بی اختیاری ادرار عملکردی :

در بی اختیاری ادرار از نوع عملکردی ، مکانیزم ساختاری دستگاه ادراری با هیچ گونه نقصی مواجه نبوده و بی اختیاری ادرار تنها به دلیل وجود برخی بیماری ها نظیر دیابت ، سکته مغزی و پارکینسون اتفاق می افتد.

انواع دیگر بی اختیاری ادرار عبارتند از :

• بی‌ اختیاری مادرزادی
• بی اختیاری مرکب
• بی اختیاری ناشی از درمان
• بی اختیاری ناشی از وجود فیستول ( نوعی عارضه مقعدی یا نشیمنگاهی است )

درمان بی اختیاری ادراری

به طور کلی در وهله اول به منظور درمان بی اختیاری ادرار ؛ پزشک متخصص ، روش های درمانی کم تهاجمی را مدّ نظر قرار می دهد.

برخی از مهم ترین روش های کم تهاجمی که غالبا در راستای درمان بي اختياري ادرار ، توسط پزشکان توصیه می گردد عبارتند از :

• نگه داشتن ادرار طی مدت زمان کوتاهی حدودا ۱۰ دقیقه ، جهت افزایش فواصل زمانی بین هر بار اجابت مزاج
• تخلیه ادرار قبل از احساس نیاز ضروری به دفع آن
• تخلیه ادرار به طور کامل در هنگام دفع
• کنترل میزان مایعات مصرفی
• تمرین عضلات کف لگن ( تمرینات کِگل ) ، به منظور تقویت ماهیچه ها و عضلات این ناحیه
• دارو درمانی
• دستگاه های پزشکی
• جراحی با اسلینگ

داروهای کنترل بی اختیاری ادرار

ممکن است پزشک شما برای درمان بی اختیاری ادرار ، نیاز به استفاده از درمان دارویی را صلاح ببیند و با تجویز داروهایی که می توانند با شل کردن عضلات و ماهیچه های گردن مثانه ، منجر به دفع بهتر و راحت تر ادرار شوند اقدام به درمان شما نماید.

در برخی موارد هم ممکن است که جهت درمان بي اختياري ادرار ، استروژن های موضعی ( کرم های واژینال ) و قرص های استروژن که در جوانسازی بافت واژن نیز مؤثرند را برای شما تجویز نماید.

دستگاه های پزشکی در درمان بی اختیاری ادرار

• پساری : ابزاری موسوم به پساری که در حقیقت حلقه ای است که به منظور درمان بی اختیاری ادرار ، در داخل واژن بیمار قرار می گیرد.

در مواردی که بی اختیاری ادرار ناشی از افتادگی لگن یا رحم باشد و امکان استفاده از درمان های ترمیمی برای فرد وجود نداشته باشد ، درمان به کمک پساری مؤثر خواهد بود.

• مخروط کگل : مخروط کگل دارای سه سایز مختلف و ۶ عدد وزنه است که می بایست در هنگام انجام تمرینات کگل ، داخل واژن فرد قرار داده شود.

لازم به ذکر است که استفاده از این دستگاه حدودا ۳۰ الی ۷۰ درصد در موفقیت آمیز بودن نتیجه ورزش کگل ، مؤثر می باشد.

درمان قطعی بی اختیاری ادرار

برای درمان نوعی از بی اختیاری ادرار که در هنگام خندیدن و سرفه کردن یا انجام برخی فعالیت ها اتفاق می افتد ؛ جراحی با اسلینگ ، قطعی ترین روش درمان خواهد بود.

در این روش ، از مش های نواری مصنوعی استفاده می شود که آن ها را در بخش تحتانی مجاری ادرار تعبیه می کنند تا به این ترتیب با بسته نگاه پیشابراه ، ترمیم ماهیچه های لگن و بزرگ کردن حجم مثانه جهت نگه داری حجم بیشتری از ادرار ؛ از بروز ادرار ناگهانی پیشگیری به عمل آید.

کیست تخمدان

کیست تخمدان ، نوعی بیماری رایج در میان بانوان است که در اثر تشکیل یک یا چند کیست غیرطبیعی درون خود تخمدان یا روی آن به وجود می آید.

معمولا این طور تصور می شود که کیست های کوچک موجود در تخمدان ناشی از اختلالات هورمونی می باشند ، از این رو به آن سندرم تخمدان پلی کیستیک نیز گفته می شود.

انواع کيست تخمدان

کیست های تخمدان انواع مختلفی دارند که عبارتند از :

• کیست های ساده یا فولیکولی : شایع ترین نوع کیست های تخمدان ، کیست های فولیکولی می باشند و در یکی از فولیکول های مولد تخمک ، رشد کرده و پر از مایع می شوند.

توجه داشته باشید که مایع داخل این کیست ها با رشد بخشی از تخمدان ، مشخص می گردد.

• کیست های مرکب : کیست های مرکب دارای تیغه یا اصطلاحا سپتوم در داخل خود می باشند. این تیغه ، کیست های تخمدان را به سوراخ های متعددی تقسیم کرده و تشکیل یک کیست چند حفره ای می دهد.

کیست های مرکب در سونوگرافی ، قابل تشخیص می باشند.

به طور کلی اندازه کيست تخمدان ، تقریبا بیش از ۳ سانتیمتر است.

لازم به ذکر است که فولیکول تخمک در سیکل تخمک گذاری نیز تقریبا به ۳ سانتیمتر می رسد ؛ لذا نباید کيست تخمدان را با آن اشتباه گرفت.

علائم کيست تخمدان

کیست های تخمدان یا با مصرف داروهای پیشگیری از حاملگی و یا به خودی خود ، طی یکماه و نیم الی دو ماه از بین رفته و عموما مشکلی ایجاد نمی کنند ؛ البته ممکن است در برخی موارد علائم ذیل را به همراه داشته باشند :

• دردهای شکمی شدید
• اختلالات قاعدگی
• تولید موهای زاید
• ناباروری
• درد در هنگام نزدیکی جنسی
• بی نظمی قاعدگی
• قاعدگی همراه با خونریزی شدید
• خونریزی بعد از یائسگی

توجه داشته باشید که کیست های بزرگ بر روی مثانه ، فشار ایجاد کرده و سبب حبس ادرار و تکرار ادرار می شوند.

تشخیص کيست تخمدان

کيست تخمدان می تواند در مرحله اول ، طی معاینه بالینی و معاینه لگنی مشخص گردد.

در صورتی که پزشک احتمال وجود کیست بدهد ، جهت تایید وجود آن و همچنین شناسایی نوع آن ؛ تست هایی نظیر سونوگرافی تجویز می کند.

لازم به ذکر است که به منظور تعیین اندازه ، موقعیت و حتی درمان کیست می توان از روش لاپاراسکوپی استفاده نمود.

درمان کيست تخمدان

در راستای درمان کيست تخمدان ، اندازه کیست و محتوای داخلی آن می بایست مورد توجه قرار گیرد.

در ارتباط با کیست های حاوی مایع باید گفت که این کیست ها غالبا غیر سرطانی هستند.

این در حالی است که برخی کیست ها از مواد جامد یا مخلوطی از مایع و  جامد تشکیل یافته اند.

پیش از یائسگی به دلیل این که فرد هنوز عادت ماهیانه می شود ؛ به عمل جراحی نیازی نیست اما باید نسبت به درمان آن ها تحت نظر پزشک اقدام نمود.

در دوره یائسگی ، پزشک می تواند از طریق معاینات بالینی ، متوجه رشد کیست ‌شود و در پاره ای موارد دستور انجام جراحی و برداشتن کیست را صادر نماید.

پولیپ رحم

منظور از پولیپ رحم ، توده ‎ای است که در هر نقطه ای از رحم می تواند رشد می‎ کند و در حقیقت نوعی تومور خوش خیم است.

البته از آن جا که ظاهر پولیپ‌ها مشابه برخی علائم سرطان است ، پزشک متخصص می بایست نسبت به آزمایش و تست آن اقدام کند تا از سرطانی نبودن آن اطمینان یابد.

چه افرادی مستعد ابتلا به پولیپ رحم هستند ؟

• خانم هایی که در دهه‌ ۴۰ الی ۵۰ سالگی به سر می برند.
• زنانی که بیش از یک مرتبه زایمان داشته اند.
• بانوانی که سطح استروژن آن ها بالا است.

توجه داشته باشید که سطح استروژن در خانم های باردار ، بالا است ؛ از این رو بانوان باردار در معرض ابتلا به پوليپ رحم قرار دارند.

ظاهر پولیپ رحم

ظاهر پولیپ ها با یکدیگر متفاوت است و رنگ های مختلفی دارند.

پولیپ‌ رحم ممکن است به صورت واحد یا چندتایی رشد نماید ؛ سایز این پولیپ ها با هم متفاوت بوده و غالبا حدود ۱ الی ۲ سانتی متر می باشند.

طیف رنگ پولیپ های رحم از خاکستری متمایل به سفید تا قرمز روشن یا بنفش ، متغیر است.

دلایل ابتلا به پوليپ رحم

تاکنون دلیل خاصی برای ابتلا به پوليپ رحم ، مشخص نشده است ، اما واکنش غیرعادی بدن نسبت به استروژن یکی از اصلی ترین علل بروز این بیماری می باشد.

از دیگر علل پوليپ رحم ، می توان به موارد ذیل اشاره کرد :

• افزایش سطح استروژن
• انسداد رگ های خونی
• وجود التهاب در گردن رحم ، واژن یا خود رحم

علائم پولیپ رحم

• خونریزی شدید در سیکل قاعدگی
• بروز ترشحات بد بو از واژن
• خونریزی پس از شستشوی واژن
• خونریزی پس از مقاربت جنسی
• خونریزی پس از یائسگی
• لکه بینی از یک دوره قاعدگی تا دوره بعدی

باید توجه داشت که در برخی موارد ، ممکن است فرد مبتلا به  پوليپ رحم با هیچ یک از علائم فوق مواجه نگردد.

درمان پولیپ رحم

در صورتی که در اثر وجود پولیپ ، فرد متحمل هیچ گونه درد یا ناراحتی نگردد ؛ ممکن است درمان آن ضرورتی نداشته باشد ، البته فرد باید حتما تحت نظر پزشک قرار ‌گیرد.

اما به طور کلی از آن جا که اکثر پولیپ های رحم خوشخیم هستند ؛ پوليپ رحم می تواند از طریق جراحی برداشته شود.

لازم به ذکر است که در برخی موارد ممکن است پولیپ ها طی دوره قاعدگی یا مقاربت جنسی ، به خودی خود از رحم جدا شوند.

در کل ، پولیپ به لحاظ سرطانی بودن نیز باید مورد بررسی و آزمایش قرار گیرد ؛ چرا که در صورت سرطانی بودن می بایست درمان های بیشتری بر روی آن صورت پذیرد.

فرآیند بهبودی پس از جراحی پولیپ رحم

لازم به ذکر است که بعد از جراحی پوليپ رحم ، بیمار می تواند همان روز ترخیص شده و به خانه باز گردد.

زمانی که پولیپ ها برداشته می شوند ، فرد ممکن است کمی احساس ناراحتی و درد داشته باشد.

برای تسکین درد می توان از داروهای مسکن استفاده کرد.

به توصیه متخصصین ، افراد می بایست حداقل تا ۷۲ ساعت پس از عمل خارج کردن پولیپ ، از رابطه جنسی اجتناب نمایند.

اکثر افردای که جراحی پوليپ رحم را انجام داده اند ، نسبت به این جراحی دیدگاه مثبتی دارند ؛ چرا که پولیپ پس از عمل بر نخواهد گشت.

البته توجه داشته باشید که پزشک متخصص جهت اطمینان از عدم بازگشت مجدد پولیپ ، انجام سالیانه آزمایش لگن خاصره را درخواست می نماید.

تایتنینگ

تایتنینگ : گشاد شدن واژن بانوان ، یکی از شایع ترین عوارضی است که به علل مختلفی اعم از افزایش سن ، زایمان طبیعی ، سقط جنین و غیره رخ می دهد.

از بین رفتن تنگی واژن و گشاد شدن آن می تواند سبب بروز مشکلات عدیده ای همچون ایجاد عفونت در ناحیه تناسلی ، لذت نبردن از رابطه جنسی ، نرسیدن به ارگاسم ، مقاربت دردناک و تخلیه گاز از واژن ؛ شود.

همچنین واژن های شل ، مستعد نگهداری بسیاری از سموم و میکروب ها می باشند که این مسئله موجب پیدایش عوارض دیگری از قبیل خارش بخش بیرونی اندام تناسلی ، عفونت گردنه رحم ، بیماری های التهابی لگن ، بوی بد واژن و غیره می گردد.

عمل تایتنینگ

تمامی موارد مذکور ، در مدت زمان طولانی منجر به ایجاد اضطراب و نگرانی ، بروز اختلال در غدد درون ریز ، بی خوابی و نهایتا بهم ریختگی اعصاب شده و عواملی برای درخواست عمل تایتنینگ محسوب می شوند.

امروزه با روش تایتنینگ ، به سهولت می توان این مشکلات را مرتفع نمود.

به نحوی که شاهد آن هستیم بعد از انجام این عمل ، میل جنسی خانم ها رو به افزایش گذاشته و رضایت جنسی آن ها نیز محقق گردیده است.

باید توجه داشت انجام عمل تایتنینگ ، در حیطه تخصص متخصص زنان می باشد و روش های متعددی برای انجام آن وجود دارد.

اقدامات قبل از عمل تایتنینگ

در ابتدا باید آزمایشات ضروری اعم از تست پاپ اسمیر ، آزمایش انعقاد خون و به طور کلی تمامی آزمایشاتی که پزشک معالج انجام آن را لازم می داند انجام گیرد.

لازم به ذکر است که افراد در صورت ابتلا به عفونت های قارچی و باکتریایی در ناحیه واژن ، می بایست پیش از اقدام به جراحی تايتنينگ نسبت به درمان موارد یاد شده توجه نمایند.

همچنین در صورت ابتلا به بیماری خاص یا وجود حساسیت دارویی ، بایستی پزشک خود را در جریان این مسئله بگذارید.

چه افرادی کاندید جراحی تایتنینگ می باشند ؟

1. خانم هایی که به دلیل گشاد بودن واژن ، مکررا با عفونت های قارچی و باکتریایی در ناحیه واژن مواجه هستند.
2. بانوانی که با افزایش سن ، دچار گشادی واژن شده اند.
3. خانم هایی با پرولاپس ارگان های لگنی از قبیل افتادگی مثانه یا رحم ، روبرو هستند.
4. بانوانی که به دلیل زایمان های طبیعی متعدد ،  دچار شلی و گشادی واژن شده اند.

دوران نقاهت عمل تایتنینگ

این عمل ، دوره نقاهت و بهبودی نسبتا کوتاهی دارد.

افراد پس از انجام عمل تايتنينگ ، معمولا طی ۶ هفته به بهبودی کامل خواهند رسید.

در جراحی تايتنينگ ، فرد با تورم و خونریزی پس از عمل مواجه نخواهد بود.

مراقبت های بعد از عمل تایتنینگ

• انجام فعالیت های سنگین تا چند روز پس از عمل ، ممنوع است.
• به مدت حدودا يكماه پس از عمل تایتنیگ ؛ باید از برقراری رابطه جنسی ، پرهیز کرد.
• به طور کلی عمل تايتنينگ فاقد هر گونه دردی خواهد بود ، اما در صورتی که احساس درد نمودید می توانید از کمپرس سرد استفاده کنید و آن را بر روی موضع مورد نظر قرار دهید.

زایمان بی درد

اصطلاح زایمان بی درد که امروزه زیاد به گوش می خورد ، افزون بر این که درد زایمان طبیعی را ندارد ، عوارض زایمان سزارین را نیز به دنبال نخواهد داشت.

درد ناشی از زایمان طبیعی همواره به عنوان بدترین کابوس برای مادران تلقی می شود و شاهد آن هستیم که اکثریت بانوان باردار به منظور رهایی از درد زایمان طبیعی ، در صدد انجام زایمان به روش سزارین می باشند.

حال آنکه زایمان سزارین نیز در حین و همچنین پس از عمل ، عوارض خاص خود را به همراه دارد.

از این رو زایمان بدون درد ، می تواند نقطه عطفی در کاهش زایمان سزارین و افزایش زایمان طبیعی محسوب شود.

بنابراین در صورتی که در زمینه زایمان بی درد ، اطلاعات صحيح و جامعی در اختیار مادران باردار گذاشته شود ، قطعا منجر به رفع نگرانی های آنان در رابطه با پیشروی زایمان طبیعی خواهد شد.

روش های انجام زایمان بدون درد

زایمان بدون درد می تواند به دو روش انجام گیرد که عبارتند از :

• روش های غیر دارویی :

روش های غیر دارویی شامل موارد ذیل می باشد :

1. زایمان در آب
2. ورزش
3. آب درمانی
4. هیپنوتیزم
5. ماساژ درمانی
6. انرژی درمانی
7. تمرکز
8. طب سوزنی
9. تحریک الکتریکی پوست

• روش های دارویی :

روش های دارویی نیز شامل موارد زیر می باشد :

1. استنشاق گاز انتونوکس
2. بی حسی نخاعی یا اسپاینال
3. بی حسی اپیدورال

در ادامه به شرح توضیحات مختصری ، پیرامون زایمان بی درد به روش استنشاق گاز انتونوکس خواهیم پرداخت.

زایمان بدون درد با روش استنشاق گاز انتونوکس

این روش در مواردی که درد ناشی از زایمان خیلی شدید باشد به منظور کاهش درد مورد استفاده قرار می گیرد.

استنشاق گاز انتونوکس تقریبا تا ۵۰ درصد از میزان درد زایمان می کاهد و درد زایمان را برای مادر ، قابل تحمل می کند.

در این روش دارویی هنگامی که احساس درد زایمان بر مادر باردار غالب می شود ، مادر می بایست گاز انتونکس را جلوی دهان خود قرار داده و با فشردن شاسی آزاد کننده گاز ، آن را استشمام نماید.

پروسه دم و بازدم این گاز ، بدین صورت است که باید با یک دم عمیق گاز انتونکس را تنفس کرده سپس یک مکث کوتاه نموده و با بازدمی عمیق تنفس خود را رها کند.

لازم به ذکر است که فرآیند دم و بازدم ، می بایست تا زمانی که درد زایمان پایان یابد و به عبارتی رحم شل شود استمرار یابد و پس از آن ماسک از روی صورت مادر برداشته شده و از هوای اتاق استنشاق کند.

توجه داشته باشید که مادر نباید تند تند نفس بکشد ، چرا که این کار ممکن است منجر به خشکی دهان مادر شده و برای او حس ناخوشایندی ایجاد کند.

از مزایای این روش می توان به سهولت انجام آن ، عدم نیاز به استفاده از هر گونه داروی نخاعی یا وریدی و همچنین عدم ایجاد عواض برای مادر و جنین اشاره کرد.

پرینورافی

پرینورافی نوعی عمل جراحی زیبایی ، ترمیمی و جوانسازی ناحیه تناسلی است که منجر به ترمیم بخش های آسیب دیده ، کوچک کردن سایز واژن و نیز تنگ کردن این ناحیه می شود.

در حقیقت ، عمل پرینورافی روشی است که طی آن ، متخصص زنان اقدام به تنگ کردن واژن می نماید و از آن جا که واژن به عنوان یک بخش موثر در افزایش لذت جنسی می باشد ، این جراحی می تواند با ترمیم و برطرف کردن تغییرات به وجود آمده در این اندام ، تنگ کردن و نیز رفع شلی و افتادگی آن ؛ رابطه جنسی زوجین را بهبود بخشد و بر سطح رضایت افراد از رابطه جنسی نیز بیافزاید.

واژن به چه دلایلی دستخوش تغییرات قرار می گیرد ؟

• افزایش سن
• مقاربت جنسی متعدد
• زایمان طبیعی متعدد
• اضافه وزن قابل توجه

افراد باید به منظور رفع افتادگی ، شلی و گشادی واژن و همچنین بهبود روابط جنسی خود به متخصص زنان مراجعه کنند.

سرکار خانم دکتر آزاده سیفی  ، متخصص زنان و زایمان به بهترین نحو ممکن قادر به ارائه بهترین خدمات درمانی در حوزه زنان و همچنین انجام کلیه اعمال جراحی های زنان می باشد.

مزایای عمل جراحی پرینورافی

• بالابودن سطح اطمینان نسبت به این جراحی
• طول درمان و نیز دوران نقاهت این عمل ، بسیار کوتاه است.
• جراحی پرینورافی ، عوارضی اعم از خونریزی و تورم در موضع عمل را به دنبال ندارد.

لازم به ذکر است که عمل پرینورافی از این پتانسیل برخوردار است که می توان طی آن اعمال دیگری از قبیل روشن سازی واژن و همچنین تزریق ژل به لابیاهای اندام تناسلی را به طور همزمان انجام داد.

کاندیدای عمل پرینورافی

• افرادی که سن آن ها بالا است.
• افرادی که چندین بار زایمان انجام داده اند.
• افرادی که به صورت وراثتی و ژنتیکی ، بافت اندام تناسلی شان ، شل شده است.
• افرادی که هم خودشان و هم شریک جنسی شان ، به دلیل گشاد بودن واژن از رابطه جنسی خود ناراضی هستند.
• افرادی که با اشکال در ارگاسم جنسی مواجه هستند.
• افرادی که در اثر گشادی واژن با عفونت های زیاد ناحیه رحم و واژن روبر هستند.

جراحی پرینورافی برای چه افرادی مناسب نیست ؟

به طور کلی عمل پرینورافی برای افرادی که از شرایط ذیل برخوردارند ، مناسب نمی باشد.

• خانم های باردار و نیز بانوانی که تا ۲ الی ۳ ماه آینده ، تصمیم به بارداری دارند.
• بانوانی که دچار ضعف سیستم ایمنی بدن هستند.
• خانم هایی که با بیماری های خاص مواجه بوده یا حساسیت دارویی دارند.

اقدامات لازم قبل از انجام عمل پرینورافی

• در صورت وجود هر گونه عفونت قارچی یا باکتریایی باید پیش از انجام عمل ، حتما نسبت به درمان آن اقدام نمود تا بدین ترتیب از بروز عفونت های بعد از عمل ، پیشگیری گردد .
• بانوان می بایست قبل از عمل ، آزمایشاتی اعم از تست خون و پاپ اسمیر را انجام دهند.
• خانم ها قبل از عمل پرینورافی باید از لحاظ هورمونی نیز مورد بررسی قرار گیرند تا تایید شود که اختلال هورمونی ندارند.

سرطان های زنان

طبق تحقیقات انجام شده مرگ و میر ناشی از سرطان های زنان در دهه گذشته افزایش یافته است. این بیماری ها در مراحل اولیه نشانه های خاصی ندارند ، بنابراین معمولا جدی گرفته نمی شوند.

باید خاطر نشان نمود که عدم درمان به موقع این بیماری ها ، منجر به پیشروی آن شده و در نتیجه در صورت پیشرفت بیماری ، درمان آن ها سخت تر می شود.

همانطور که گفتیم امروزه سرطان های زنان و در نتیجه میزان مرگ و میر ناشی از آن در حال گسترش است ، اما این مسئله نباید ایجاد نگرانی کند ؛ چرا که در صورت تشخیص زود هنگام علائم بیانگر این بیماری و همچنین انجام به موقع غربالگری ، در موارد بسیاری می توان به درمان و مداوای آن پرداخت.

از رایج ترین سرطان های زنان می توان به موارد ذیل اشاره نمود :

• سرطان سینه
• سرطان تخمدان
• سرطان رحم
• سرطان دهانه رحم

در ادامه به بررسی هر یک از موارد فوق و شرح توضیحاتی مختصر در ارتباط با هر یک از آن ها خواهیم پرداخت.

سرطان سینه

سرطان سینه از شایع ترین سرطان های زنان ، در سرتاسر جهان می باشد که شیوع رو به افزایش است.

البته لازم به ذکر است که این نوع سرطان ، جزو سرطان هایی است که امکان پیشگیری و تشخیص زود هنگام آن وجود دارد.

همچنین با بکارگیری راهکارهای درمانی موثر می توان از مرگ در اثر این بیماری پیشگیری به عمل آورد.

خانم ها جهت تشخیص این نوع از سرطان می توانند با انجام خودآزمایی پستان به تشخیص زودهنگام آن کمک کنند.

جهت تشخیص سرطان سینه قبل از سن ۴۰ سالگی می بایست به صورت سالیانه به پزشک متخصص مراجعه کرد.

پس از ۴۰ سالگی نیز باید افزون بر مراجعه سالیانه به پزشک متخصص و انجام معاینات فیزیکی ، تصویربرداری از سینه ها یا ماموگرافی نیز انجام شود تا به این ترتیب و با تکرار منظم این بررسی ها امکان شناسایی سرطان سینه در مراحل اولیه محقق شده و بتوان نسبت به درمان آن اقدام نمود.

سرطان تخمدان

به طور کلی ۴ نوع سرطان تخمدان وجود دارد که منشاء پیدایش ۳ نوع از این سرطان ها ، ناشی از خود تخمدان می باشد.

نوع چهارم این سرطان ؛ از طریق دیگر اندام های بدن ، تخمدان را مورد تهاجم قرار می دهند ؛ به طور مثال سرطان دستگاه گوارش و سرطان سینه می توانند به تخمدان حمله کرده و سبب بروز سرطان تخمدان شوند.

البته نوعی از سرطان های تخمدان نیز هستند که از خود تخمک ها یا از سلول های جنسی نشأت می گیرند و ممکن قبل از سن بلوغ نیز رخ دهند.

علیرغم اینکه سرطان تخمدان در قیاس با دیگر سرطان های زنان ، شیوع کمتری دارد ؛ آمار مرگ و میر بالایی به خود اختصاص داده است.

درمان سرطان تخمدان بر اساس این که سرطان در کدام مرحله پیشروی قرار دارد ، متفاوت می باشد.

سرطان رحم

سرطان رحم غالبا پس از یائسگی رخ می دهد ، از این رو مواجهه با خونریزی در دوران یائسگی باید جدی گرفته شود.

هنوز علت دقیقی در رابطه با ابتلا به سرطان رحم ذکر نشده است.

برای درمان سرطان رحم ، معمولا از روش جراحی استفاده می شود ، البته در برخی موارد هم ممکن است از اشعه درمانی ، شیمی درمانی و هورمون درمانی نیز استفاده شود.

سرطان دهانه رحم

سرطان دهانه رحم یا سرویکس یکی دیگر از سرطان های زنان است که بعد از سرطان سینه دومین عامل مرگ و میر در میان بانوان می باشد.

ویروس زگیل تناسلی یا HPV  از عوامل ابتلا به سرطان دهانه رحم می باشد که با ایجاد تغییرات سلولی به سرطان تبدیل می شود.

از آن جا که روند پیشروی تغییرات سلولی که به سرطان دهانه رحم می انجامند به کندی صورت می گیرد ، بنابراین زمان کافی جهت شناسایی این تغییرات و همچنین درمان آن ها جهت پیشگیری از ابتلا به سرطان وجود دارد.

از دیگر راه های جلوگیری از ابتلا به سرطان دهانه رحم می توان به تزریق واکسن HPV  ، پیش از شروع اولین رابطه جنسی اشاره کرد.

لابیاپلاستی

منظور از جراحی لابیاپلاستی ، جراحی زیبایی بخش خارجی ناحیه تناسلی بانوان می باشد که تمرکز اصلی آن بر روی لابیاهای ( لبه های داخلی و خارجی ) ناحیه تناسلی است.

اگر بخواهیم به طور دقیق اشاره کنیم باید بگوییم که در حین این جراحی، پزشک به اصلاح اندازه لابیاها می پردازد.

اگرچه تاکنون در خصوص اندازه لابیاها ، استاندارد خاصی تعریف نشده است ، اما غالبا خانم هایی که متقاضی انجام جراحی لابیاپلاستی هستند به منظور تغییر طول لبه های داخلی ناحیه تناسلی خود به نحوی که اندازه آن با لبه های خارجی مساوی شود ، تمایل زیادی به انجام این جراحی دارند.

لازم به ذکر است که در برخی موارد در صورت لزوم ممکن است طی این جراحی ، مقدار اضافی کلاهک کلیتوریس نیز برداشته شود.

فواید جراحی لابیاپلاستی

جراحی لابیاپلاستی ، فواید زیر را به دنبال دارد :

• اصلاح عدم تقارن لابیاها
• رفع چین وچروک موجود در پوست لابیاها
• برطرف نمودن درد در هنگام رابطه جنسی
• ایجاد ظاهری زیبا و مطلوب در بخش بیرونی ناحیه تناسلی
• رفع احساس سوزش ، درد و کشیدگی در حین انجام فعالیت های  ورزشی
• اصلاح مشکل کاهش تحریک کلیتوریس که ناشی از وجود پوست اضافه کلاهک کلیتوریس می باشد.

نحوه انجام جراحی لابیاپلاستی

جراحی لابیاپلاستی به شکل سرپایی و با بی حسی موضعی انجام می شود و نیازی به بستری شدن ندارد ؛ البته لازم به ذکر است که در صورت تمایل بیمار ، می توان این جراحی را تحت بیهوشی نیز انجام داد.

از آن جا که گردش خون در ناحیه تناسلی بسیار زیاد است ؛ دوره نقاهت این جراحی ، کوتاه بوده و فرد حدودا یک هفته پس از عمل و با تایید پزشک معالج خود می تواند انجام امور روزمره را آغاز کند.

تکنیک های جراحی لابیاپلاستی

برای انجام جراحی لابیاپلاستی ، روش های مختلفی وجود دارد که در ادامه به معرفی هر یک از این روش ها و شرح توضیحات مختصری در رابطه با هر یک خواهیم پرداخت.

تکنیک trim :

در این روش ، لابیاهای داخلی ناحیه تناسلی برش داده می شوند ، سپس قسمت اضافی آن برداشته شده و در نهایت ، بخیه زده می شود.

جراحی لابیاپلاستی به روش trim ، حدودا طی یک ساعت انجام می شود.

تکنیک wedge :

در لابیاپلاستی به روش wedge ، یک برش به شکل حرف لاتین V در لبه های داخلی ناحیه تناسلی و بافت های مرکزی ایجاد می شود.

زمان انجام جراحی لابیاپلاستی به این روش ، طولانی تر از روش trim  است ، اما نتیجه ای که در این روش حاصل می گردد از روش trim طبیعی تر و مطلوب تر می باشد.

عمل لابیاپلاستی با لیزر

عمل لابیاپلاستی را می توان بدون جراحی و از طریق تکنولوژی لیزر نیز انجام داد.

البته لازم به ذکر است که در عمل لابیاپلاستی با لیزر نیز این امکان وجود دارد که جراح متخصص از نخ های جاذب به منظور بخیه زدن استفاده نماید.

عمل لابیاپلاستی به این روش ، نیازمند تبحر و تجربه بالای جراح می باشد ، چرا که بخیه ها می بایست به گونه ای ایجاد شوند که هیچ نوع اسکاری در موضع جراحی باقی نماند.

مراقبت های بعد از لابیاپلاستی

• افرادی که تحت عمل لابیاپلاستی قرار گرفته اند می توانند با رعایت اقدامات ذیل ، تجربه دوره بهبودی و نقاهت کوتاه تر و راحت تری را داشته باشند.
• افراد جهت کنترل درد می توانند از داروهای مسکن تجویز شده از سوی پزشک معالج خود استفاده نمایند.
• اولین روز پس از انجام عمل باید موضع جراحی را تمیز کرده و از کمپرس یخ نیز استفاده کنند.
• پوشیدن لباس های چسبان و تنگ پس از عمل لابياپلاستي ممنوع بوده و افراد باید تا مدت ها پس از عمل ، لباس های آزاد و گشاد بپوشند.
• از سرگیری فعالیت های معمول روزانه ، پس از یک هفته ممکن خواهد بود.
• امکان استحمام از یک روز پس از عمل لابياپلاستي بلامانع می باشد ، اما باید توجه داشت که نباید موضع مورد نظر را تحت فشار قرار دهید.
• بعد از جراحی لابياپلاستي ، باید از نشستن در وان و همچنین استحمام طولانی مدت خودداری شود.
• رفتن به استخر نیز تا مدتی پس از عمل لابياپلاستي ، ممنوع می باشد.
• از مصرف مواد غذایی حاوی نمک و ادویه و همچنین غذاهای چرب تا مدتی بعد از عمل لابياپلاستي ، باید پرهیز گردد.
• افراد می توانند به منظور کاهش تورم واژن ، غذاهای حاوی فیبر را به مصرف برسانند.
• مقاربت جنسی نیز حداقل تا یکماه بعد از عمل لابياپلاستي ، باید محدود گردد.

عوارض عمل لابیاپلاستی

عمل لابياپلاستي ، فاقد خطر بوده و از ایمنی بالایی برخوردار است.

البته عمل لابياپلاستي هم مشابه دیگر اعمال جراحی ، برخی عوارض معمول مانند تورم را در پی خواهد داشت.

بروز این عوارض جای نگرانی ندارد و مدتی بعد از عمل به طور کامل برطرف می شود.

هزینه جراحی لابیاپلاستی

هزینه عمل لابياپلاستي بر اساس وسعت عمل و سایر عوامل ، برآورد می گردد ؛ لذا جهت اطلاع از هزینه دقیق عمل باید به پزشک متخصص زنان و زایمان مراجعه نمایید.

لازم به ذکر است که عمل لابياپلاستي نیز همانند سایر جراحی های زیبایی تحت پوشش بیمه قرار ندارد.

غربالگری

غربالگری : در دوران بارداری ، متخصص زنان و زایمان برای پیدا کردن مشکلات احتمالی جنین مجموعه ای از آزمایشات را درخواست می کند که برخی از این آزمایشات شامل آزمایش غربالگری ، آزمایش خون ، سونوگرافی و غیره می باشند.

اهمیت غربالگری دوران بارداری

اطمینان از سلامت جنین و عدم ابتلای جنین به نقایص و بیماری های ساختاری – ژنتیکی ، یکی از مهم ترین خواسته های زوجین می باشد که در این راستا انجام آزمایشات غربالگري کمک شایانی به ایشان می کند.

غربالگری چیست ؟

منظور از غربالگري ، تمایز میان جنین های مشکوک به نقایص ژنتیکی و ساختاری با جنین هایی است که کمتر در معرض ابتلا به این عوارض قرار دارند.

طی کلیه مراحل غربالگري ، تلاش متخصصان این حوزه بر آن است تا احتمال ابتلای جنین به بیماری های ساختاری و ژنتیکی را مشخص نمایند.

مراحل غربالگری

• غربالگری اول

غربالگري اول ، طی سه ماهه اول بارداری ( هفته یازدهم تا سیزدهم ) انجام می شود ؛ یعنی دقیقا زمانی که اندازه جنین حدودا بین ۴۵ الی ۸۹ میلی متر است.

در غربالگري اول ؛ ابتدا سونوگرافی بررسی ضخامت چين پشت گردن اندازه گیری می شود ؛ سپس نمونه خون مادر ، تحت بررسی تخصصی و بیوشیمیایی قرار می گیرد.

در سونوگرافی ، ضخامت چین پشت گردن جنین اندازه گیری شده و همچنین استخوان بینی جنین نیز تحت بررسی و آنالیز قرار می گیرد.

متخصص سونوگرافی ، بر اساس نتایج سونوگرافی و نتایج بیوشیمیایی خون مادر ، در ارتباط با این که آیا نیاز به بررسی موارد دیگر وجود دارد یا خیر ، تصمیم گیری می نماید.

در نهایت نتایج حاصله را در نرم افزار تخصصی غربالگري سه ماهه اول بارداری وارد کرده و نتیجه غربالگري اول مشخص می گردد.

چنانچه نتیجه غربالگري اول ، مبیّن حاملگی پر خطر باشد می بایست آزمایشات دیگری از قبیل آزمایش CVS و آمینوسنتز نیز انجام گردد.

هدف از غربالگري مرحله اول ، بررسی جنین از لحاظ وجود اختلالات شدید و حاد بخصوص ناهنجاری های کروموزومی همچون سندرم داون و نیز تریزومی ۱۳ و ۱۸ می باشد.

• غربالگری دوم

غربالگري دوم ، طی سه ماهه دوم بارداری ( هفته شانزدهم تا بیستم ) انجام می شود.

در غربالگری دوم ؛ علاوه بر شناسایی اختلالات ساختاری جنین ، آن دسته از اندام های جنین که رشد صحیحی نداشته اند نیز مشخص می گردد.

در غربالگري سه ماهه دوم ، به دلیل رشد جنین ؛ می توان اندام های جنین همچون مغز ، قلب ، کلیه و غیره را به لحاظ تکامل رشد مورد بررسی قرار داد.

اگرچه در صورت وجود ناهنجاری یا نقصی در این ارگان ها ، شاید نتوان در طول بارداری اقدامی در راستای رفع آن بکار بست.

اما با در اختیار داشتن این اطلاعات ،  پزشک متخصص و زوجین خواهند توانست خود را برای مشکلات احتمالی در طول زایمان آماده نموده و از بدو تولد نوزاد ، اقدامات لازم را جهت رفع این اختلالات بکار گیرند.

هزینه آزمایش غربالگری

هزینه غربالگری اول و دوم ؛ با توجه به مرکز انجام آن و نوع بیمه ، متغیر می باشد.